ฉันนั้นก็ไม่คิดว่าการลืมใครสักคนจะยากนัก
เจ็บในใจทุรนทุรายจะเป็นจะตายก็ยังรัก เ
นินนานสักเท่าไรใจนี้ก็ยังคงมีแต่เขา
ฟ้ายังเป็นสีเทาอย่างนี้เพราะใคร

เพราะว่าฉันใช่ไหมที่ยังคงเอาแต่รอไม่หยุดพัก
ภาพซ้ำๆ เดิมๆ ของเธอก็เลยวนเวียนเข้ามาทัก

ฉันต้องมีน้ำตา อย่างนี้ไม่รู้อีกนานแค่ไหน
หาคำตอบ ให้ใจของฉันได้ไหม
ฉันต้องทำยังไง กับการลืมใครสักคน
ฉันต้องทุกข์ต้องทนอย่างนี้ อีกสักเท่าไร

มันจะมีสักวันที่เลือนหาย หรือว่าไม่มีวันจะลบได้
รอยแผลที่เคยเจ็บช้ำ
ส่วนหนึ่งของความทรงจำ ยังคงชัดเจน